پسر خودم

سامیار عزیزم  الان بیشتر از 8 ماه از اومدنت میگذره از وقتی که پا تو زندگیم گذاشتی و معنای دیگه ای بهش دادی این روزا دارم اوج لذتو از بودنت تجربه میکنم اما باید اعتراف کنم واقعا نگهداری و مسئولیت یه فرشته کوچولو سخته هنوز مرخصی ام و کمتر از دوماه دیگه کارم رو دوباره شروع میکنم الان دیگه تمام کارها و دلبستگیها و تفریحاتو کنار گذاشتم تا بتونم  به عزیز دلم بیشتر برسم نه اینکه مامان جون از این اوضاع ناراضی باشم نه اصلا روزی هزار دفعه خداروشکر میکنم که تو رو به من داده و از بودنت لذت میبرم اما مدتهاست که دیگه من نیستم مال خودم نیستم و تمام وجودم خلاصه شده به تو گاهی وقتا دلم تنگ میشه  واسه مسافرتایی که من و بابا...